ไอทีในชีวิตประจำวัน # 316 ต่ออินเทอร์เน็ตแผนสอง ()
มีโอกาสย้ายบ้านไปอยู่หมู่บ้านกล้วยไม้ เป็นหมู่บ้านจัดสรรที่อยู่ห่างจากตัวเมืองหลายกิโลเมตร เพราะบ้านที่ซื้อมาไม่ได้ติดตั้งบริการอินเทอร์เน็ต จึงมองหาบริการอินเทอร์เน็ตไร้สายจากเพื่อนบ้านใกล้เคียง เมื่อออกไปยืนริมรั้วในบ้านพบว่ามีเพื่อนบ้านปล่อยอินเทอร์เน็ตไร้สายออกมา 2 หลัง แต่สัญญาณอ่อน และมีการกำหนดรหัสความปลอดภัยแบบ WPA2 ไว้ จึงไม่ได้ขอเพื่อนบ้านใช้บริการ ส่วนชื่ออุปกรณ์ก็พบว่าเป็น Wireless & ADSL Router ยี่ห้อ Belkin เหมือนของผู้เขียน
เมื่อการต่ออินเทอร์เน็ตความเร็วสูงผ่านบริการ ADSL ยังไม่สามารถเชื่อมต่อได้ จึงหาวิธีเชื่อมต่อวิธีอื่น ก็พบว่าเครื่องคอมพิวเตอร์มีโมเด็ม (Modem) ซึ่งเป็นอุปกรณ์แปลงสัญญาณสำหรับรับส่งข้อมูล ระหว่างสัญญาณอนาล็อกและสัญญาณดิจิทอล โดยใช้สายโทรศัพท์เป็นสื่อ ความเร็วที่ได้จากการทดสอบด้วย speedtest ของ tot พบว่าความเร็วที่ได้ประมาณ 36 Kbps ซึ่งเพียงพอกับการอ่านข่าว ถามตอบเว็บบอร์ด หรือค้นข้อมูลทั่วไป อีกวิธีหนึ่งคือการเชื่อมต่อผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่ โดย มองว่าโทรศัพท์เป็นอีกสื่อหนึ่งที่ใช้เครื่องคอมพิวเตอร์เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ โดยใช้บริการของผู้ให้บริการโทรศัพท์ จากการทดสอบพบว่ามีความเร็วสูงกว่าการเชื่อมต่อผ่านสายโทรศัพท์ของบ้าน
อีกแผนหนึ่งที่เพื่อนเคยเล่าให้ฟังว่า บ้านของเขาเช่าบริการอินเทอร์เน็ตไว้ แล้วมีเพื่อนบ้านขอใช้ร่วม เขาจึงย้ายอุปกรณ์บริการสัญญาณอินเทอร์เน็ตไร้สายออกไปอยู่ในบ้านที่เป็นศูนย์กลาง แล้วกระจายให้บ้านใกล้เคียงรวม 4 หลัง เรียกว่าเช่า 1 ได้ถึง 4 ส่วนค่าใช้จ่ายประกอบด้วยค่าเช่า ค่าติดตั้ง และค่าไฟฟ้าก็ใช้วิธีหารเฉลี่ย ประโยชน์ที่เห็นได้ชัด คือ จ่ายเกือบเท่าเดิมแต่ได้ความเร็วเพิ่มขึ้นมาก การรวมศูนย์บริการแบบนี้จำเป็นต้องมีความเข้าใจในระหว่างเพื่อนบ้าน และสภาพแวดล้อมต้องอำนวย จึงจะดำเนินการได้ ส่วนวิธีอื่น อาทิ Aircard หรือ Netsim หรือใช้ผ่าน Smart Phone ล้วนมีจุดเด่นจุดด้อยแตกต่างกัน ส่วนวิธีที่ผู้เขียนเลือกคือรอผู้ให้บริการติดตั้งบริการ ADSL ให้แล้วเสร็จ ก็จะสามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตความเร็วสูงด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ในบ้านได้