ไอทีในชีวิตประจำวัน # 124 นักคอมพิวเตอร์เดียวดายที่ทุ่มเท
18 กุมภาพันธ์ – 24 กุมภาพันธ์ 2551
สถานสมรสของมนุษย์มี 3 ประเภทคือ โสด สมรส และหย่า นักมนุษยวิทยาอาจบอกว่ายังมีแบบแต่งแล้วหย่าแล้วแต่งใหม่ แบบมีลูกมีหลานแต่สถานะยังโสด แบบสถานะขึ้นกับภูมิลำเนาเช่นอยู่จังหวัดหนึ่งโสดแต่อีกจังหวัดหนึ่งสมรส นักคอมพิวเตอร์ที่พึ่งสำเร็จการศึกษามีสถานะโสดย่อมแตกต่างกับนักคอมพิวเตอร์ที่สมรสแล้ว เพราะคนมีครอบครัวย่อมต้องทุ่มเทชีวิตจิตใจ เวลา และความรักให้กับคนที่ต้องดูแล หากทำหน้าที่ในครอบครัวบกพร่อง ชีวิตคู่ก็อาจไปไม่รอดเหมือนเรือที่ต้องอับปรางไปไม่ถึงฝั่งฝัน หากเอาแต่ใจไม่ประคับประคองกันและกันให้ชีวิตครอบครัวดำเนินไปตามปกติสุขอย่างมนุษย์ผู้มีกิเลส หากไม่ปรับความต้องการของตนเข้าหากันอาจทำให้การดำเนินชีวิตต้องแยกย้ายกันเดินไปคนละทางก็ได้ และนั่นก็คือความล้มเหลวในชีวิตสมรส
นักคอมพิวเตอร์จบใหม่มากมายที่มีแฟนเป็นนักคอมพิวเตอร์ด้วยกัน แต่หลังสำเร็จการศึกษามักจะเลิกลากันไป เพราะต่างไม่มีเวลาให้กัน ต้องขวนขวายเรียนรู้เทคโนโลยีให้เท่าทันกับที่มีมาใหม่ตลอดเวลา แยกย้ายกันหางานตามที่ตนถนัด กลับไปดูแลบุพการีที่ส่งเสียตนมาทั้งชีวิตตามภูมิลำเนาเดิม ช่วยธุรกิจของครอบครัว และบ่อยครั้งที่ต้องไปทำงานในนิคมอุตสาหกรรมหรือเมืองหลวง เพราะให้ผลตอบแทนสูงกว่าภูมิลำเนาเดิมของแต่ละฝ่าย หากไม่มีใครยอมเสียสละไปอยู่บ้านของอีกฝ่ายหนึ่งก็จะเป็นเหตุผลที่ทำให้ต้องแยกทางกันเดิน
นักคอมพิวเตอร์ที่ทุ่มเทมักเป็นคนโสด เพราะมีเวลาที่จะเรียนรู้เพื่อพัฒนาตนเองได้จนดึกดื่น โดยไม่ต้องห่วงว่าจะให้เวลากับครอบครัวไม่เต็มที่ สามารถอยู่ที่ทำงานโดยไม่กลับบ้านครั้งละหลายวัน การพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ต้องมีความต่อเนื่องในการทำงาน ให้เวลากับการหาวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด ค้นคว้าเพิ่มเติมจากทุกแหล่งที่เป็นไปได้ ทดสอบโปรแกรมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจึงจะนำไปใช้งานจริง งานพัฒนาบางอย่างพลาดไม่ได้ เพราะอาจเกิดความเสียหายเป็นล้านต่อธุรกิจบางประเภท เช่น ระบบลอจิสติกส์ ระบบประมูล ระบบธนาคาร ซื้อขายหลักทรัพย์ เงินด่วนทันใจ เป็นต้น
ไม่มีใครทุ่มเทให้กับงานได้ทั้งชีวิต เพราะมนุษย์ทุกคนย่อมต้องก้าวไปข้างหน้า เมื่อทำงานได้สักระยะหนึ่งก็จะมีประสบการณ์มากขึ้น อายุมากขึ้น ความต้องการทางสังคมสูงขึ้น มองหาเพื่อนที่เข้าใจเราและมีแฟนเป็นตัวเป็นตน ทำให้ต้องแบ่งเวลาให้ครอบครัวจะนอนในที่ทำงานเป็นสัปดาห์ ขลุกอยู่แต่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ตลอดเวลาไม่ได้ นี่คือความเป็นไปได้ของคนกลุ่มหนึ่งที่ถูกเรียกว่าคนทุ่มเทหรือคนบ้างาน แต่มิใช่นักคอมพิวเตอร์ทุกคนจะมีพฤติกรรมเช่นนั้นเสมอไป เพราะชีวิตนี้เลือกได้เสมอตามเหตุผลของตน